Sagowiec odwinięty (Cycas revoluta)

Sagowiec odwinięty (Cycas revoluta)

Najpopularniejszym gatunkiem sagowca uprawianym w mieszkaniach jest pochodzący z Japonii Sagowiec odwinięty (Cycas revoluta). Ta efektowna roślina o wspaniałym pióropuszu pierzastych liści zasługuje na honorowe miejsce w kąciku pokoju lub na otwartej przestrzeni.

Choć najbliżej spokrewniony jest z paprociami, ze względu na pokrój i pióropuszowate liście, najczęściej umieszczany jest wspólnie z palmami. Na szczęście dla miłośników roślin jest on o wiele bardziej tolerancyjny dla warunków klimatycznych panujących w naszych domach od większości palm.

Dojrzałe sagowce mają krótki, zdrewniały pień zwany kłodziną, z którego wyrasta pióropusz zwieszających się łukowato liści. U większości gatunków są one dość trwałe i pozostają na roślinie przez kilka lat. Ponadto, jeśli roślinie zapewni się dobre oświetlenie, każdego roku pojawiają się nowe liście. Sagowce są rozdzielnopłciowe. Chociaż rośliny żeńskie wydają okazałe, szyszkowate kwiatostany, w warunkach domowych zdarza się to wyjątkowo — tylko w najkorzystniejszych warunkach i u najstarszych egzemplarzy.

Sagowce rosną powoli. Pojedyncze liście mogą osiągać długość nawet powyżej 90 cm. Jednak w warunkach domowych roślina rośnie stopniowo i zwykle zachowuje rozsądne rozmiary. Jeśli uda się ją utrzymać przez 10 lat lub dłużej, może się okazać, że stanie się zbyt duża, jak na rozmiary przeciętnego mieszkania. Wysiewa się je do kiełkowników z mieszanką równych ilości ziemi kompostowej i piasku. Kiełkownik należy postawić w miejscu o temp. ok. 21°C. Po 2-3 miesiącach sadzonki można przesadzić pojedynczo do doniczek.

Sagowiec odwinięty jest tak wspaniałą i oryginalną rośliną, że najlepiej prezentuje się pojedynczo. Gdy urośnie, wymaga jednak sporo miejsca, ponieważ jego liście mają ostre krawędzie i mogą powodować zranienia. Mimo tego, że charakteryzuje się powolnym wzrostem, ale po latach uprawy może być okazałą rośliną o dużych rozmiarach. Małe gatunki można ustawić na przednim planie kompozycji z roślin o ozdobnych liściach, ale dużym trzeba zapewnić oddzielne miejsce i dużo przestrzeni. Uroku roślinie może dodać duża doniczka terakotowa lub ceramiczna, np. z orientalnym ornamentem, który podkreśli jej egzotyczne pochodzenie.

Podstawy pielęgnacji

Sagowce dobrze znoszą warunki panujące w mieszkaniu, ale z natury rosną powoli i późno osiągają większe rozmiary.

Wiosną młodą roślinę przesadzamy do doniczki o rozmiar większej. Starsze rośliny przesadzamy co 2-3 lata. Jako podłoże stosujemy ziemię kompostową z dodatkiem gruboziarnistego piasku. Sagowce należy starannie podlewać przez cały rok. Latem podłoże powinno być stale wilgotne, zaś zimą należy odczekać, aż powierzchnia podłoża nieco przeschnie przed ponownym podlaniem. W ciągu sezonu wegetacyjnego, od wiosny do jesieni, stosuje się raz w miesiącu nawożenie uniwersalnym nawozem płynnym.

Aby sagowiec tworzył nieustannie nowe liście, należy mu przez cały rok zapewnić jasne stanowisko. Słabe oświetlenie powoduje w najlepszym razie zahamowanie wzrostu liści, zaś w najgorszym - ich zniekształcenie. Do prawidłowego wzrostu tej rośliny w zupełności wystarczy normalna temperatura pokojowa.

Rozmnażanie

Sagowiec odwinięty możne rozmnażać z nasion lub sadzonek otrzymanych z pędów bocznych. W obu przypadkach wyhodowanie nowej rośliny trwa dość długo.

1. Odcinamy pędy boczne, które pojawiają się na starszych roślinach.

2. Z pobranych pędów usuwamy największe liście, aby ograniczyć utratę wody przez transpirację.

3. Sadzonki umieszczamy w lekkiej, dobrze przepuszczalnej ziemi kompostowej.

4. Zapewnamy im temperaturę minimum 24°C do czasu ukorzenienia się, co zwykle trwa kilka miesięcy.

Choroby i szkodniki

Ochrona przed infekcją

Uszkodzoną kłodzinę, np. po pobraniu sadzonek, należy posypać sproszkowanym węglem drzewnym, aby uniknąć infekcji.

Liście brązowieją

Dolne liście brązowieją i zasychają Jest to naturalny proces - stare liście obumierają, a roślina wypuszcza młode. Usuwamy żółknące liście, wycinając je sekatorem tuż przy kłodzinie.

Końce listków schną

Przyczyną jest zbyt suche powietrze. Roślinę często zraszamy letnią wodą, suche końce liści odcinamy.