Fiołek rogaty (Viola cornuta)

Fiołek rogaty (Viola cornuta)

Urokliwymi kwiatami fiolka rogatego - przypominającymi bratki i fiolki rabatowe - możemy cieszyć się od wiosny aż do późnej jesieni. Ta mała, pełna uroku roślina moie kwitnąć nieprzerwanie od maja do sierpnia, a niekiedy nawet do września. Fiołek rogaty (Viola cornuta) idealnie nadaje się do obsadzenia brzegów korytek i donic, a także do urozmaicenia miniaturowych ogródków skalnych.

Fiołki stanowią liczną grupę gatunków, dość zróżnicowaną pod względem wielkości — od drobnych, ciemnofioletowych fiołków wonnych (Viola odorata), po bratki ogrodowe (Viola wittrockiana) o okazałych kwiatach. Fiołek rogaty stanowi pod tym względem gatunek pośredni.

Płatki kwiatowe Viola cornuta są mniejsze od płatków bratków i nie są tak zaokrąglone. Kształtem bardziej przypominają płatki fiołka afrykańskiego. Kwiaty fiołka rogatego można ścinać i układać w maleńkie bukieciki - będą stanowić uroczą ozdobę mieszkania. Trudno wyobrazić sobie wiosenny ogród wiosenny lub kompozycję kwiatową bez tych bylin.

Fiołek rogaty kwitnie wyjątkowo długo. Okres kwitnienia rozpoczyna się wczesną wiosną i trwa aż do jesieni — pod warunkiem jednak, że regularnie usuwa się więdnące kwiaty. Do uprawy fiołków w doniczkach najodpowiedniejsze są pojemniki o średnicy przynajmniej 30 cm.

Kwiaty fiołka rogatego są zwykle niebieskofioletowe, ale istnieje wiele odmian o bogatszym ubarwieniu. Efektownie wygląda kilka fiołków jednej odmiany w doniczce z terakoty lub skrzynce na kwiaty. Grupę różnych odmian można umieścić w donicy. Rośliny hodowane z własnych nasion miewają różnobarwne kwiaty, gdyż poszczególne odmiany łatwo krzyżują się pomiędzy sobą. Aby zachować czystość odmian, należy je rozmnażać z sadzonek lub przez podział rośliny.

Podstawy pielęgnacji

Fiołki są bardzo łatwe w uprawie, ale wymagają podłoża o odpowiednim drenażu. Więdnące kwiaty trzeba usuwać, aby uniknąć zawiązywania nasion i przedłużyć kwitnienie. Najodpowiedniejsza do ich uprawy jest żyzna, przepuszczalna ziemia kompostowa. Sadzonki można wysadzać na zewnątrz począwszy od kwietnia.

Podlewać należy regularnie, ale umiarkowanie. Podłoże powinno być stale wilgotne, gdyż okresowe przesuszenie skraca kwitnienie. Szczególną uwagę należy zwrócić na rośliny w donicach, w których ziemia szybko przesycha. W okresie kwitnienia fiołki zasila się standardowym nawozem płynnym raz na dwa tygodnie.

Fiołki najlepiej rosną w pełnym słońcu oraz w miejscach częściowo zacienionych. W sezonie wegetacyjnym odpowiednie dla fiołków są przeciętne temperatury panujące na zewnątrz. Rośliny, które mają kwitnąć w czasie zimy, należy jednak chronić przed mrozem, zapewniając im temperaturę około 7°C.

Rozmnażanie

Wysiew nasion

Nasiona wysiewa się w marcu cienką warstwą na tace wypełnione ziemią, które po przykryciu ustawia się w rozproszonym świetle i trzyma w temperaturze ok. 15°C. Gdy siewki wykształcą pierwsze liście, należy je przepikować do doniczek. Przed wysadzeniem do ogrodu pod koniec kwietnia lub na początku maja, należy je stopniowo zahartować, wystawiając je na krótko na zewnątrz.

Pobieranie sadzonek

Pod koniec lata należy ściąć kilka silnych roślin tuż przy powierzchni ziemi i przysypać z wierzchu mieszanką równych ilości ziemi kompostowej, piasku i torfu.

W ciągu kilku tygodni wypuszczą one nowe, ukorzenione pędy, które można pobrać na sadzonki. Sadzonki sadzi się w doniczki i podlewa umiarkowanie. Przez zimę należy je przechować w chłodnym pomieszczeniu, a wiosną wysadzić do gruntu lub pojemników.

Choroby i szkodniki

Szara pleśń

Fiołki mogą być niekiedy porażane przez szarą pleśń. Zainfekowane rośliny należy czym prędzej opryskać fungicydem - inaczej obumrą.

Zgnilizna korzeni

Jej przyczyną może być niedostateczny drenaż podłoża. Aby temu zapobiec, do podłoża należy dodać nieco perlitu lub piasku.

Wirus mozaikowatości

Kwiaty o marmurkowym ubarwieniu lub z jasnymi smugami są oznaką zainfekowania rośliny przez wirusa mozaikowatości. Wszystkie dotknięte chorobą rośliny trzeba zniszczyć.