Buwardia

Buwardia

Wspaniała roślina jaką jest buwardia w pełni zasługuje na to, aby odzyskać popularność, którą cieszyła się kiedyś jako modny akcent każdej roślinnej kolekcji. Ozdobą buwardii są kwiatostany z białych, różowych lub czerwonych kwiatów w kształcie trąbki, które rozwijają się latem i jesienią.

W przeszłości wyhodowano wiele odmian buwardii, które później zostały stracone, gdy roślina utraciła popularność. Na szczęście część z nich przetrwała i dostępna jest do dziś. Największym wzięciem cieszą się odmiany o kwiatach białych, czerwonych i pomarańczowych.

Długie, rurkowate kwiaty buwardii zebrane są w baldachokształtne wierzchołki i przypominają nieco kwiaty blisko z nią spokrewnionego piątaka lancetowatego (Pentas lanceolata). U niektórych odmian mają one słodki zapach, podobny do zapachu kwiatów jaśminu.

Roślina często kwitnie tak obficie, że bujne kwiatostany pokrywają całą roślinę. Jej kwiaty można często ścinać na potrzeby różnych kompozycji florystycznych, a roślina niestrudzenie produkuje nowe. Niektóre buwardie, jak np. B. longiflora, są uprawiane z przeznaczeniem na kwiat cięty.

Wykorzystując buwardie na kwiat cięty, należy dodać do wody nieco pożywki dla ciętych kwiatów, dzięki której dłużej zachowają one świeżość. Przed wstawieniem kwiatów do wody ścinamy ukośnie końce ich pędów.

Buwardie warto kupić w sierpniu, aby dzięki długiemu okresowi kwitnienia cieszyć się urodą ich kwiatów przez całą jesień. Zwykle roślina ta kwitnie od sierpnia aż do listopada. Ta krzewiasta roślina przeważnie osiąga do 60 cm wysokości. Latem można umieścić ją na zewnątrz, ale przed nadejściem przymrozków trzeba przenieść ją do wnętrza. Zawsze należy jej zapewnić zaciszne stanowisko.

Podstawy pielęgnacji

Roślina jest łatwa w uprawie, ale wymaga jasnego miejsca i stosunkowo niskiej temperatury latem.

Po zakończeniu kwitnienia wykonujemy cięcie formujące; młode pędy można wykorzystać na sadzonki wierzchołkowe.

Jako podłoże dla rośliny stosujemy zasobną, dobrze przepuszczalną ziemię doniczkową. Latem buwardie podlewamy umiarkowanie, ale regularnie, zimą zaś oszczędnie, na tyle, żeby podłoże było lekko wilgotne. Między kolejnymi zabiegami wierzchnia warstwa podłoża powinna przeschnąć.

Przez całe lato aż do końca kwitnienia w grudniu zasilamy raz w tygodniu uniwersalnym nawozem płynnym. Buwardie najlepiej rosną na stanowiskach słonecznych — jednak nie w bezpośrednim nasłonecznieniu, zwłaszcza latem. Można je także ustawić w miejscu częściowo zacienionym.

Zapewniamy roślinie temperaturę 13-15°C. Zimą temperatura może być niższa (najlepiej ok. 5°C). Pamiętajmy jednak, że roślina nie toleruje przymrozków.

Rozmnażanie

W okresie styczeń-marzec buwardię można rozmnażać przez sadzonki, najlepiej korzeniowe. Na sadzonki nadają się mocne, grube korzenie, które dzieli się na odcinki o długości ok. 2,5 cm. Sadzonki należy ułożyć na piasku z torfem i przykryć warstwą ziemi o grubości 15 mm, a następnie postawić w miejscu o temp. I3-I5°C.

Choroby i szkodniki

Mszyce

Buwardie są odporne na choroby i rzadko są atakowane przez szkodniki. Wyjątek stanowią mszyce. Jeśli stwierdzisz ich obecność, spłucz rośliny silnym strumieniem wody.

Nieatrakcyjny pokrój

Buwardia rosnąca w naturalny sposób ma niezbyt atrakcyjny, wysmukły pokrój. Aby tego uniknąć, po zakończeniu kwitnienia skróć pędy o połowę, a wiosną uszczykuj wierzchołki wzrostu młodych pędów.