Bugenwilla (Bougainvillea sp.)

Bugenwilla (Bougainvillea sp.)

Bugenwilla (Bougainvillea sp.) została odkryta w XVIII w. przez admirała Louisa de Bougainville’a. Francuski arystokrata i żeglarz napotkał tę niezwykłą roślinę podczas swojej podróży dookoła świata w tropikalnej części Ameryki Południowej. To piękne pnącze o jaskrawo ubarwionych kwiatach nieodmiennie przywodzi na myśl leniwe, rozgrzane słońcem wakacyjne popołudnie.

Admirał de Bougainville przywiózł odkrytą w czasie podróży roślinę do Europy. Uprawiana na zewnątrz może osiągnąć duże rozmiary, ale jako roślina doniczkowa pozostaje niewielka i zwarta.

Bugenwilla jest ciernistym krzewem pnącym o owalnych lub lancetowatych liściach. Jej kwiaty są drobne, białe i niepozorne, a cały urok kwitnąca roślina zawdzięcza kolorowym podkwiatkom, które są zmodyfikowanymi liśćmi. Okres kwitnienia bugenwilli zaczyna się wiosną lub latem i trwa kilka tygodni. W tym czasie kwiatom towarzyszą podkwiatki w jaskrawych odcieniach koloru fioletowego, różowego, pomarańczowego lub białego. Kwiaty zebrane są w bujne kwiatostany liczące 15-20 kwiatów.

Bugenwilla uprawiana jako roślina pokojowa prowadzona jest zwykle wzdłuż kratki lub pałąka i przycinana raz w roku, aby ograniczyć wielkość rośliny i pobudzić ją do rozkrzewiania.

Bugenwilla gładka (B. glabra) zakwita nawet w bardzo młodym wieku. Jej kwiaty są żółte, a podkwiatki fioletoworóżowe, fioletowe lub białe. Istnieją liczne odmiany bugenwilli gładkiej, które nie rosną silnie, dzięki czemu lepiej nadają się do uprawy w domu. Innym gatunkiem, obejmującym wiele odmian, jest Bougainvillea spectabilis (B. wspaniała), której odmiana "Mrs Butt" ma purpurowe podkwiatki.

W sprzedaży dostępnych jest wiele odmian różniących się barwą podkwiatków, co pozwala dobrać roślinę do charakteru dekoracji; "bibułkowe" podkwiatki cechuje szeroka skala barw, od żółtych i pomarańczowych, przez purpurowe i fioletowe po śnieżnobiałe. Niektóre odmiany bugenwilli mają efektowne, dwubarwne liście i piękne kwiaty w dwóch różnych odcieniach.

Podstawy pielęgnacji

Aby kwitnąć co roku, bugenwilla wymaga starannej pielęgnacji i odpowiedniego stanowiska. Wiosną przesadzamy dorosłe rośliny, używając zasobnej ziemi kompostowej. Do podłoża dodajemy nieco gruboziarnistego piasku, aby poprawić jego przepuszczalność. Dorosłe rośliny wymagają jedynie nawożenia na powierzchni podłoża.

Latem podlewamy umiarkowanie, pozwalając, by podłoże przeschło między zabiegami. Jesienią stopniowo redukujemy zarówno obfitość, jak i częstotliwość podlewania. Zimą podłoże powinno być tylko lekko wilgotne.

Wiosną rozpoczynamy zasilanie płynnym nawozem, powtarzając zabieg co dwa tygodnie. Przerywamy nawożenie po zakończeniu kwitnienia.

Latem bugenwilla powinna mieć tak dużo słońca, jak to tylko możliwe. W mieszkaniu najlepszym dla niej miejscem będzie okno o południowej wystawie. Do zakwitnięcia roślina wymaga kilku godzin bezpośredniego nasłonecznienia dziennie. Latem roślina toleruje wysokie temperatury. Zimą powinna przejść okres spoczynku w temp. 7-12°C.

Pielęgnacja przez cały rok

Wrzesień-luty Po zakończeniu kwitnienia roślinę przenosimy w chłodne, ale jasne miejsce. Optymalna temperatura wynosi 7-12°C. W tym okresie bugenwilla wymaga oszczędnego podlewania, a podłoże powinno przeschnąć pomiędzy kolejnymi zabiegami. W okresie spoczynku nie stosuje się nawożenia.

Marzec-kwiecień Roślinę należy przesadzić i przyciąć. Nie wybieramy zbyt obszernej doniczki, gdyż bugenwilla lepiej kwitnie w przyciasnym pojemniku. Jako podłoża używamy ziemi kompostowej z dodatkiem gruboziarnistego piasku. Skracamy wszystkie wybujałe młode pędy, wykonując cięcie ponad pierwszą parą liści, wyrastającą z pędu głównego. Długi pęd główny skracamy o 5 cm - poprawi to wygląd rośliny.

Maj-sierpień Gdy pojawią się pierwsze pąki kwiatowe, przenosimy bugenwillę w miejsce o pełnym nasłonecznieniu, gdzie powinna pozostać przez cały okres kwitnienia. Podlewamy umiarkowanie i zasilamy nawozem raz na dwa tygodnie.

Choroby i szkodniki

Żółknięcie liści

Może być wynikiem nadmiernego podlewania lub małej przepuszczalności podłoża. Pozwalamy ziemi przeschnąć między zabiegami i dodajemy do podłoża materiału poprawiającego drenaż.

Liście są lepkie i zniekształcone

Takie objawy towarzyszą porażeniu rośliny przez mszyce. Przez 3 tygodnie stosujemy opryskiwanie insektycydem raz w tygodniu.

Brak kwitnienia

Jego przyczyną może być niedostatek światła. Przenosimy roślinę w bardziej nasłonecznione, cieplejsze miejsce.